“Er kan er maar één de grootste zijn en dat ben ik.

Dat komt natuurlijk omdat ik in het hart van het huis lig, centraal in de middenbeuk. Mijn blik is open en naar buiten gericht op het zwembad. Elke dag opnieuw schittert het blauw in mijn vensters. Sluit ik mijn luiken, dan voel ik me geborgen tussen mijn eeuwenoude wanden en planken. Ja, groots in ruimte ben ik, maar ook in tijd. Daarom zet ik de klok soms stop. Gewoon om even stil te genieten van binnen en buiten.”